Terapia rodzinna
Rodzina w potrzebie „Z rodziną wychodzi się dobrze tylko na zdjęciu". Jak często to słyszymy? Często myślimy, że rodzina to tylko utrapienie i obowiązki. Jest to jednak system, w którym rośniemy i który kształtuje nas przez całe życie. Z rodziną dzielimy szczęście i smutki. Dlatego, gdy zdarzy się sytuacja, że powinnaś skorzystać z psychoterapii, może się okazać, że nie będziesz uczestniczyć w niej sama, tylko właśnie... z rodziną!
„Terapia!? Ale ja nie jestem chora psychicznie!"
Z terapią łączy się wiele stereotypów i błędnych przekonań. Może myślisz, że do psychoterapeuty chodzą tylko osoby z poważną chorobą psychiczną lub sfrustrowani milionerzy, nie mogący poradzić sobie ze swoim dostatnim życiem. Nic bardziej mylnego. Psychoterapia pomaga człowiekowi uporać się z problemem, z którym on sam nie mógł sobie poradzić. Mogą to być krótkotrwałe i intensywne problemy, jak rozpacz po śmierci kogoś bliskiego lub zdrada. Mogą być też łagodne, ale długotrwałe i męczące, na przykład ciągłe martwienie się lub bycie dorosłym dzieckiem alkoholika. Jedno jest pewne – są sytuacje, z którymi nie jesteś sobie w stanie sama poradzić. Im szybciej skorzystasz wtedy z pomocy psychologa, tym lepiej.
Co to jest terapia rodzinna?
Każda z nas
funkcjonuje w podstawowej komórce społecznej, jaką jest rodzina, mając
w niej swoją rolę i tworząc z pozostałymi członkami rodziny zależności.
Podstawą rodziny są silne więzi. Dlatego, gdy jedna osoba przeżywa
problem, ma to wpływ na cały system rodzinny, a także gdy system
rodzinny nie funkcjonuje prawidłowo, znajduje to odzwierciedlenie w
zdrowiu psychicznym każdego jego członka. Dlatego czasem zalecane jest,
aby w terapii uczestniczyła cała rodzina, a czasem także krewni lub
osoby szczególnie bliskie i zaprzyjaźnione. Ten rodzaj terapii nazywany
jest terapią rodzinną.
