Kontroluj emocje w pracy!
Jak panować nad emocjami będąc szefem?Kiedy jesteś smutna: zbliża się koniec roku, przygotowywane są podsumowania wykonanej pracy, a ty nie masz zbyt wiele powodów do radości. Myślałaś, że szef bardziej doceni twoją pracę, ale wyłącznie zwrócił ci uwagę na niektóre rzeczy, skomentował inne, ale w ogóle nie pochwalił. To wszystko bardzo cię zdenerwowało.
Jak odnieść się do takiej sytuacji? Jeżeli jesteś sfrustrowana i rozczarowana, jest to całkowicie zrozumiałe. Nie płacz przed szefem czy kolegami. Zachowaj to na chwilę, w której będziesz sama. Ważne jest, aby nie pozwolić tej sytuacji trwać lub jeszcze się pogorszyć. Porozmawiaj ze swoim szefem, wyjaśnij mu spokojnie swoje racje. Bądź przygotowana na wyrażenie swojej opinii na tematy, w których nie zgadzasz się z szefem.
Kiedy jesteś bardzo szczęśliwa: nareszcie dostałaś awans! Jesteś bardzo szczęśliwa! Czujesz, że mało brakuje, abyś wybuchła z radości. Chciałabyś tańczyć i śpiewać, a pozostali, żeby dzielili z tobą szczęście.
Jak zachować się w takiej sytuacji? Nawet jeżeli odczuwasz niesamowite szczęście, spróbuj nad sobą zapanować. Dlaczego? Pomyśl o swoich kolegach. W innym przypadku nie będą za tobą zbytnio przepadać. Pamiętaj, że nie muszą podzielać twojego szczęścia, ponieważ w odróżnieniu od ciebie nie zostali awansowani.
Jak radzić sobie z problemami emocjonalnymi, kiedy zajmujesz stanowisko kierownicze?
Sytuacja wygląda zupełnie inaczej, kiedy jesteś odpowiedzialna za zespół pracowników, ponieważ jego koordynowanie oznacza kontrolowanie własnych emocji. Gniew, płacz i strach najczęściej wpływają negatywnie na miejsce pracy.
Jak powinnaś reagować? Wszystko zależy od stosunków, jakie chcesz mieć ze swoim zespołem.
Niektórzy są spontaniczni i wyraźnie wyrażają swoje odczucia, a inni raczej je ukrywają. W obu przypadkach członkowie zespołu powinni zachowywać się tak samo. Menadżer powinien ciągle interesować się tym, co członkowie jego zespołu czują i jakie między nimi panują stosunki. Jak radzić sobie z agresywnością, nienawiścią czy apatią? Ważne jest, aby nie ignorować takiego zachowania i rozwiązywać problemy odpowiednio wcześnie.
