Nimfomania

---

Przyczyny nimfomanii

Do głównych przyczyn nimfomanii zalicza się:

• zaburzenia i trudności emocjonalne
• niskie poczucie własnej wartości
• lęk przed zaangażowaniem emocjonalnym
• problemy z radzeniem sobie ze stresem
• molestowanie lub wykorzystywanie seksualne

Zagrożenia

Jak każde uzależnienie, nimfomania znacząco wpływa na życie kobiety. Całym jej postępowaniem kieruje przede wszystkim seks i chęć zaspokojenia nadmiernego popędu. Taka osoba nie jest zdolna wejść w zdrowy związek i stworzyć trwałą więź emocjonalną. Także jej odczuwanie przyjemności z seksu jest zaburzone, ponieważ nie łączy się on z miłością, ani bliskością, jedynie służy zaspokojeniu.

Złudne może się wydawać, że prawdziwe uczucie „wyleczy" kobietę z jej zaburzeń – przestanie odczuwać ciągłą chęć odbycia stosunku lub będzie się zaspokajać tylko w stałym związku. Nimfomania jest chorobą psychiczną i nie ustępuje samoistnie. Dlatego jeżeli ma się jakiekolwiek wątpliwości odnośnie prawidłowości życia seksualnego, dobrze udać się do lekarza.

Erotomania a nimfomania

Często te pojęcia są używana wymiennie. To jednak błąd, ponieważ nie każda nimfomanka jest erotomanką i odwrotnie.

Nimfomanka jest uzależniona od seksu i w związku tym odbywa często i szybko liczne stosunki seksualne. Ma to znamiona nerwicy związanej z seksem.

Erotomanka natomiast ma ogólną obsesję na punkcie wszystkiego, co jest z nim związane. Jest on w centrum jej zainteresowań i ciągle czuje związane z nim napięcie. Rozładowuje je sama, poprzez masturbację lub z partnerami. Mimo różnic, oba zaburzenia są chorobami, które należy leczyć.

Leczenie

Aby zdiagnozować nimfomanię należy zgłosić się do seksuologa, psychologa zajmującego się uzależnieniami lub lekarza psychiatry. Najczęściej potrzebna jest terapia indywidualna oraz spotkania na terapii grupowej. Grupy wsparcia oraz takie, gdzie odbywa się wspólna terapia, można znaleźć w większych miastach w Polsce. Działają na zasadzie podobnej do Anonimowych Alkoholików.

Całkowite wyjście z uzależnienia od seksu wymaga także abstynencji. Z wiadomych względów nie może to być, jak w przypadku alkoholików, abstynencja do końca życia. Jednak aby wyleczona kobieta mogła rozpocząć szczęśliwy związek i satysfakcjonujące życie seksualne, powinna wstrzymać się od współżycia na czas terapii, która może trwać nawet kilka lat.

Pozostałe artykuły w kategorii seks