Historia astrologii
Historia astrologiiAstrologia to system umiejętności, tradycji i wiary, który opiera się na założeniu, że pozycje ciał niebieskich oraz inne zjawiska astronomiczne stanowią ważny element, umożliwiający określenie ludzkiego charakteru, przepowiedzenie losu człowieka (zawodowego i prywatnego, który odnosi się do relacji międzyludzkich) oraz odkrycie innych zjawisk w społeczeństwie. Astrolodzy, po przyswojeniu zasad i wiedzy tej nauki, mogą innym ludziom udzielać rad indywidualnych lub ogólnych.
W historii pierwsze wzmianki o astrologii pojawiają się w trzecim tysiącleciu p.n.e. Od tego czasu tworzyły się różne tradycje i szkoły, które zaczynały odgrywać ważną rolę w kulturze, polityce i religii. Do niedawna astrologię i astronomię uważano za tę samą naukę. Prowadzono pomiary pozycji gwiazd, a wyniki używano do wróżenia, przepowiadania przyszłości i odkrywania zbliżającej się katastrofy, aby umożliwić ludziom odpowiednie przygotowanie się i reakcję.
Począwszy od renesansu astronomia stopniowo odłączała się od astrologii, aż do momentu, gdy obie dziedziny stały się zupełnie odrębne, a każda z nich ma swój własny cel i używa innych środków do jego osiągnięcia. Astrologowie nadal twierdzą, że ruch gwiazd i ich pozycje w określonym momencie mogą mieć bezpośredni wpływ na Ziemię i istoty na niej żyjące. W astrologii człowiek uważany jest za „mikrokosmos”, którego los jest ściśle związany z rozwojem „makrokosmosu”. Dzięki temu możliwa jest interpretacja wydarzeń z życia ludzkiego związanych z przeszłością, teraźniejszością i przyszłością.
